De weergoden waren de vierde editie van het Cigar Box Guitar Festival zaterdag gunstig gezind. Op het paar spatjes na bleef het droog. Rond een uur of één ’s middags brak de hemel open en kwam het blauw tevoorschijn en het publiek ook.
Dat kwam letterlijk uit alle windstreken, Limburgers, Zeeuwen, Groningers en Friezen, eilanders, Brabanders, Achterhoekers, Twenten, Katwijkers en Rotterdammers. Alle provincies waren
wel vertegenwoordigd. Er waren zelfs mensen uit Engeland, Noorwegen en Frankrijk. Aan publiciteit heeft het dan ook niet ontbroken en dat Hart van Nederland vrijdag aandacht besteedde aan het festival heeft beslist invloed gehad op het bezoekersaantal. Dat het tot ver na zes uur uur ’s avonds druk
bleef bij Calluna was wel tekenend, zij het in de positieve zin van het woord. Allereerst door de relaxte sfeer, maar zeker ook door de uitgekiende programmering.
Met het rijtje artiesten, dat louter tegen reiskostenvergoeding komt spelen, was dan ook niets mis. Chitlin’ Crew, Capt’n Catfish, The New American Farmers, Vincent Slegers, Leonard Ford, The Boothill Stompers Skiffle band, Herman Ouboter en Lazy Daisy die het festival afsloot. Zij trakteerden het publiek op een mix van roots, blues, country, skiffle, Americana en rock. Dat dit alles uit zelfbouw drumkistjes, drie- en viersnarige sigar box gitaren, een theekist bas en wasborden tevoorschijn werd getoverd, kwam sommigen bijna als wonderbaarlijk voor, maar het gebeurde op Calluna.
Verderop, een eindje bij het hoofdpodium vandaan, werd er gejamd door beginnende cigar box muzikanten. Ze kenden elkaar niet, maar muziek kent geen grenzen. De lotenverkoop voor het Ommer Vechtgenotenhuis verliep boven verwachting. Zaterdagavond was de verloting. Er was maar één prijs te vergeven: een door de bekende El Mano gebouwde Dulcimer, een driesnarig instrument dat verwantschap heeft met een ukelele. Een mevrouw uit Rotterdam, familie van kunstenaar Pieter Zandvliet uit Nieuwleusen, was de gelukkige winnaar.
Op naar volgend jaar voor de vijfde editie van Cigar Box Guitar Festival. Dan met nog meer namen, want zowel het bouwen als het bespelen van een cigarbox guitar breidt zich uit als een olievlek. Prettige bijkomstigheid is dat de organisatie niet van ‘dik praten’ is zodat de liefhebbers ervan verzekerd kunnen zijn dat het low profile-karakter behouden blijft.









