“Zo overdonderd. Dit zag ik echt niet aankomen”. Het zijn de woorden van Marian Harmsen een paar uur na de huldiging op het veld. Daar waar de tegenstander op dat moment de het kampioenschap viert wordt de trainster van dames 6 naar voren geroepen.

Ronald Bakker nam de aanwezigen mee naar 1997. De tijd dat Frans Bauer een nummer 1 hit had. “Heb je even voor mij. Maak wat tijd voor me vrij”. Want als de technische commissie van Volco bij je komt met zo’n vraag mag je geen nee zeggen. Dat deed Marian ook niet en werd trainer van laten we het voor het gemak Dames 6 noemen. Het klikt. Marian tekent bij. En nog eens en nog eens en nog eens… En nu, in 2017 is Marian er nog steeds. Met evenveel plezier als 20 jaar terug.

Nog net zo  gedreven als 20 jaar geleden en nog steeds zijn team en trainster niet op elkaar uitgekeken, want weer heeft ze aangegeven door te willen met haar Dames 6. Inmiddels “vergroeid” tot allemaal dierbare vriendinnen. En hoe bijzonder, meer dan de helft van het team waar ze toen mee begon is er nog steeds en volgt wekelijks keurig de aanwijzingen van de trainster op. Marian kreeg naast bloemen en een waardebon een staande ovatie van het publiek en de teams op naastgelegen velden die hiervoor hun wedstrijd even lieten voor wat het was. Haar ogen werden tijdens haar korte dankwoordje ook even wat vochtig. Heb je “even” voor mij. Voor nu de eeuwige vraag. “Hoe lang is even…”